Carmen in finale op Synchrobeat

Een flinke reis, dat was het wel, de Synchrobeat . Deze werd namelijk afgelopen weekend in Den Haag gezwommen. Voor synchroonzwemster Carmen Haisma van ZCNF’34 was het niet voor niets, want op de eerste dag van deze tweedaagse wedstrijd zwom ze zó goed, dat ze ook op de tweede dag in actie mocht komen.

De Synchrobeat is het Nederlandse Kampioenschap voor meisjes tot 16 jaar. Om daar te mogen zwemmen moet je als zwemmer je eerst zien te plaatsen. Dat kan door twee keer een bepaald aantal punten te zwemmen tijdens een wedstrijd. Haisma – die al eerder liet zien zeer goed te kunnen zwemmen – had daar niet zo veel problemen mee en plaatste zich dan ook gemakkelijk voor deze wedstrijd. Op de eerste dag worden er figuren gezwommen. Het gaat er dan om te laten zien dat je de techniek tot in de puntjes beheerst. Carmen haalde hier goede punten; vooral met haar “Balletbeen” scoorde ze goed en hoewel ze wat punten liet liggen op de “Kiep”, was haar eindscore goed genoeg om zich te plaatsen voor de tweede dag.

Op de tweede dag gaat het om de muziek, eigenlijk waar het synchroonzwemmen om draait en de trainers waren dan ook opgewonden dat het hun zwemster gelukt was de solo’s te bereiken. Met haar uitvoering op de muziek “Where the streets have no name” haalde ze in het eindklassement uiteindelijk 49,7652 punten. Trainer Anita Bul: “We zijn apetrots op Carmen, want het is echt knap om je tussen de besten te zwemmen en zo vaak lukt ons als club dat ook weer niet”

NK Vrije Combinatie

Tegelijk met de Synchrobeat werd ook het NK Vrije Combinatie gezwommen. Dit is een muziekwedstrijd waarbij tien zwemsters in vier minuten tijd een wervelend stuk moeten laten zien met zowel groepselementen als solo- en duetstukken er in. De senioren van ZCNF’34 hadden hier twee weken geleden al een Interregio wedstrijd mee gezwommen, maar dit was de wedstrijd waar het allemaal om te doen was. Een dag van te voren dreigde er nog een kink in de kabel te komen toen een van de zwemsters een migraine-aanval kreeg, maar gelukkig was ze op de dag zelf in staat om te zwemmen. Trainster Albertine Vledder: “Daar was ik inderdaad heel blij mee. Iedereen zwemt op zijn eigen plek en je kan domweg niet op het allerlaatste moment iemand ergens anders laten zwemmen of in laten vallen”

Of het daardoor kwam, of door de slechte geluidskwaliteit onder water is niet bekend, maar er gingen een paar kleine dingen mis, waaronder een van de stunts. Ook konden sommige zwemsters de muziek zo slecht horen dat ze op de verkeerde tel boven water kwamen. Desondanks werd er een hele goede score gehaald van 61,4333 punten waarmee de ploeg zich netjes in de top-tien nestelde. Vledder: “we zijn hier echt heel blij mee, de ploeg heeft laten zien ontzettend veerkrachtig te zijn door hier tiende te worden, ondanks de hindernissen en we gaan hier dan ook zeker mee door”.